ایمان بیاوریم به آغازفصل سرد....

آغاز ( واینچنین تولدی دیگر گذشت!)

mozhypower — Tue, 03 Nov 2009 06:07:18 GMT

بی گاهان
به غربت
به زمانی که خود در نرسیده بود -

چنین زاده شدم در بیشه جانوران و سنگ،
و قلبم
در خلاء
تپیدن آغاز کرد
***

گهواره تکرار را ترک گفتم
در سرزمینی بی پرنده و بی بهار

نخستین سفرم باز آمدن بود ازچشم اندازهای امید فرسای ماسه و خار،
بی آن که با نخستین قدم های نا آزموده نوپائی خویش
به راهی دور رفته باشم

نخستین سفرم
باز آمدن بود
***

دور دست
امیدی نمی آموخت
لرزان
بر پاهای نوراه
رو در افق سوزان ایستادم
دریافتم که بشارتی نیست
چرا که سرابی در میانه بود
***

دور دست امیدی نمی آموخت
دانستم که بشارتی نیست:
این بی کرانه
زندانی چندان عظیم بود
که روح
از شرم ناتوانی
دراشک
پنهان می شد

"احمد شاملو"

زمستان

mozhypower — Fri, 02 Oct 2009 14:22:50 GMT

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
سرها در گریبان است

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را
نگه جز پیش پا را دید ، نتواند
که ره تاریک و لغزان است

وگر دست محبت سوی کس یازی
به اکراه آورد دست از بغل بیرون
که سرما سخت سوزان است

نفس ، کز گرمگاه سینه می اید برون ، ابری شود تاریک
چو دیوار ایستد در پیش چشمانت .
نفس کاین است ، پس دیگر چه داری چشم
ز چشم دوستان دور یا نزدیک ؟

مسیحای جوانمرد من ! ای ترسای پیر پیرهن چرکین
هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... ای
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوی ، در بگشای
منم من ، میهمان هر شبت ، لولی وش مغموم
منم من ، سنگ تیپاخورده ی رنجور
منم ، دشنام پست آفرینش ، نغمه ی ناجور
نه از رومم ، نه از زنگم ، همان بیرنگ بیرنگم
بیا بگشای در ، بگشای ، دلتنگم

حریفا ! میزبانا ! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد
تگرگی نیست ، مرگی نیست
صدایی گر شنیدی ، صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگزارم
حسابت را کنار جام بگذارم
چه می گویی که بیگه شد ، سحر شد ، بامداد آمد ؟
فریبت می دهد ، بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست

حریفا ! گوش سرما برده است این ، یادگار سیلی سرد زمستان است
و قندیل سپهر تنگ میدان ، مرده یا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود ، پنهان است

حریفا ! رو چراغ باده را بفروز ، شب با روز یکسان است
سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
هوا دلگیر ، درها بسته ، سرها در گریبان ، دستها پنهان
نفسها ابر ، دلها خسته و غمگین
درختان اسکلتهای بلور آجین
زمین دلمرده ، سقف آسمان کوتاه
غبار آلوده مهر و ماه
زمستان است

"اخوان ثالث"

جفت

mozhypower — Thu, 03 Sep 2009 19:15:50 GMT

شب می آید

و پس از شب ‚ تاریکی

پس از تاریکی

چشمها

دستها

و نفس ها و نفس ها و نفس ها ...

و صدای آب

که فرو می ریزد قطره قطره قطره از شیر

بعد دو نقطه سرخ

از دو سیگار روشن

تیک تک ساعت

و دو قلب

و دو تنهایی

mozhypower — Tue, 28 Jul 2009 19:23:27 GMT

ای خدا ... بر روی من بگشای

لحظه ای درهای دوزخ را

تا به کی در دل نهان سازم

حسرت گرمای دوزخ را؟

دیدم ای بس آفتابی را

کو پیاپی در غروب افسرد

آفتاب بی غروب من !

ای دریغا در جنوب ! افسرد

بعد از او دیگر چی می جویم؟

بعد از او دیگر چه می پایم ؟

اشک سردی تا بیافشانم

گور گرمی تا بیاسایم

پشت شیشه برف میبارد

در سکوت سینه ام دستی

دانه اندوه میکارد

عشق من....

mozhypower — Thu, 02 Jul 2009 18:36:18 GMT

تو گمون کردی بری خاطره هاتم می میره

روزای رفته برام رنگ سیاهی می گیره

اگه صد بهار و پاییز واسه تو گریه کنم

نمی تونم که تورو همیشه ازیاد ببرم

من همون عاشقتم تا که چشام بارونیه

همه ناله های من از رو نگاه دوریه

تورو دیدن توی دنیا واسه من نهایته

عشق من بی کسی و شب با تو پایان می گیره

همه رگهام از حرارت نگات خون می گیره

با تو بودن توی دنیا واسه من نهایته .

دانلود آهنگ

ترانه ندا

mozhypower — Fri, 26 Jun 2009 16:03:18 GMT

"خدا ببین حرمتت و شکستن مریم باکرت و به گلوله بستن

ببین افتادیم گیر یه مشت درنده ببین قیمت آدم اینجا چنده"

تو با نیگات چی میخواستی بگی ندا من خفه خون نمیگیرم این صدا

جاریه توی کوچه پس کوچه های شهر از خون تو قرمز سنگ فرشا

بخواب چشماتو رو هم بذار ندا دیگه ترسی نداری که چی میشه فردا

بخواب که اگه من و ما بیداریم اسم تو تکثیر میشه تو خیابونا

دست از خونش بردارین بند نمیاد این خون هزار ساله که جاریه

این خون ندا نیست خون وطنه وطن غریب وطنی که بی کفنه

وطنی که از توش من و فراری دادن آدمایی که حتی با خودشون بدن

چه انتظاری که کسی مث ندا رو نکشنش و به گلوله نبندن

من ولی اما اگر شاید دیگه نمیگم فقط یه چیز باید

من حقم و میخوام و صد تا مث ندا تو خیابونن همه یک صدا

بکشید مارو حق گرفتنیه حق می مونه نا حقه که رفتنیه

تا وقتی که کسی حقمون و نداده هر روز هر شب همین بساطه

"شاهین نجفی"

دانلود

بدان که سر نوشت ما همه از پیش تعیین شد.

mozhypower — Wed, 17 Jun 2009 18:22:18 GMT

به انسان رأی خواهی داد به « عنوان »، « عکس » یا « تبلیغ »،

به « اسم بهتر از هیچ دموکراسی ِ در تعلیق »؟

کسی که فکر کرد، از « بد » نمایی « خوب » پیدا کرد،

به جای دیدن یک فیلم میانپرده تماشا کرد!

از « آزادی » اگر گفتن،

بدان « دریاسرابی » هست.

بگو بین « بد » و « بدتر »،

چه حق انتخابی هست؟

دانلود آهنگ

سهم من...

mozhypower — Sat, 23 May 2009 11:10:18 GMT

زندگی شاید

یک خیابان درازست که هر روز زنی با زنبیلی از آن می گذرد

زندگی شاید

ریسمانیست که مردی با آن خود را از شاخه می آویزد

زندگی شاید طفلی است که از مدرسه بر میگردد

زندگی شاید افروختن سیگاری باشد در فاصله رخوتناک دو هم آغوشی

یا عبور گیج رهگذری باشد

که کلاه از سر بر میدارد

و به یک رهگذر دیگر با لبخندی بی معنی می گوید صبح بخیر

زندگی شاید آن لحظه مسدودیست

که نگاه من در نی نی چشمان تو خود را ویران می سازد

و در این حسی است

که من آن را با ادرک ماه و با دریافت ظلمت خواهم آمیخت

در اتاقی که به اندازه یک تنهاییست

دل من

که به اندازه یک عشقست

به بهانه های ساده خوشبختی خود می نگرد

به زوال زیبای گلها در گلدان

به نهالی که تو در باغچه خانه مان کاشته ای

و به آواز قناری ها

که به اندازه یک پنجره می خوانند

آه ...

سهم من اینست

سهم من

آسمانیست که آویختن پرده ای آن را از من می گیرد

سهم من پایین رفتن از یک پله متروکست

و به چیزی در پوسیدگی و غربت واصل گشتن

سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره هاست

و در اندوه صدایی جان دادن که به من می گوید

دستهایت را دوست میدارم...

در وصف جگوارا

mozhypower — Tue, 14 Apr 2009 12:39:18 GMT

نه برای خواندن است که می خوانم

ونه برای عرضه ی صدایم

نه

من آن شعر را با آواز می خوانم

که گیتار پراحساس من می سراید

چرا که این گیتار قلبی زمینی دارد

وپرنده وار پرواز کنان درگذر است

وچون آب مقدس دلاوران وشهیدان را

به مهر ومهربانی تعمیم می دهد

پس ترانه ی من آنچنان که ویولتا می گفته است هدفی یافته است

آری گیتار من کارگر است

کز بهار می درخشد و عطر می پراکند

گیتار من دولتمندان جنایتکار رابه کار نمی آید که آزمند زر و زورند

گیتار من به کار زحمت کشان خلق می آید

تا با سرودشان آینده شکوفا شود

چرا که ترانه آن زمانی معنایی می یابد

که قلبش نیرومندانه در تپش باشد

وانسانی آن ترانه را بسراید که سرود خوانان شهادت را پذیرا باشد

شعر من در مدح هیچ کس نیست

و نمی سرایم تا بیگانه ای بگرید

من برای بخش کوچک ودور دست سرزمینم می سرایم

که هرچند باریکه ای بیش نیست اما ژرفایش را پایانی نیست

شعر من آغازوپایان همه چیز است

شعری سرشار از شجاعت شعری همیشه زنده وتازه و پویا .

دانلود این ویدیو

نقش

mozhypower — Fri, 03 Apr 2009 06:11:50 GMT

در شبی تاریک

که صدایی با صدایی در نمی آمیخت

و کسی کس را نمی دید از ره نزدیک

یک نفر از صخره های کوه بالا رفت

و به ناخنهای خون آلود

روی سنگی کند نقشی را و از آن پس ندیدش هیچ کس دیگر

شسته باران رنگ خونی را که از زخم تنش جوشید و روی صخره ها خشکید

از میان برده است طوفان نقشهایی را

که به جا ماند از کف پایش

گر نشان از هر که پرسی باز

بر نخواهد آمد آوایش

آن شب

هیچ کس از ره نمی آمد

تا خبر آرد از آن رنگی که در کار شکفتن بود

کوه : سنگین ‚ سرگردان ‚ خونسرد

باد می آمد ولی خاموش

ابر پر میزد ولی آرام

لیک آن لحظه که ناخنهای دست آشنای راز

رفت تا بر تخته سنگی کار کندن را کند آغاز

رعد غرید

کوه را لرزاند

برق روشن کرد سنگی را که حک شد روی آن در لحظه ای کوتاه

پیکر نقشی که باید جاودان می ماند

امشب

باد و باران هر دو می کوبند

باد خواهد بر کند از جای سنگی را

و باران هم

خواهد از آن سنگ نقشی را فرو شوید

هر دو می کوشند

می خروشند

لیک سنگ بی محابا در ستیغ کوه

مانده بر جا استوار انگار با زنجیر پولادین

سالها آن را نفرسوده است

کوشش هر چیز بیهوده است

کوه اگر بر خویشتن پیچد

سنگ بر جا همچنان خونسرد می ماند

و نمی فرساید آن نقشی که رویش کند در یک فرصت باریک

یک نفر کز صخره های کوه بالا رفت

در شبی تاریک

"سهراب سپهری"